هر يک از متغيرها
3-7 روش انجام پژوهش :
96 رت نر در 8 گروه با شرايط استاندارد 12 ساعت نور و 12 ساعت تاريکي به مدت6 هفته تحت مطالعه قرار گرفتند.
ديابتي کردن رت ها: رت ها با تزريق 60 ميلي گرم به ازاي هر کيلوگرم از وزن بدن استرپتوزوسين رقيق شده در 1ml بافر سيترات سديم (0.1M, PH 4.5) به صورت تزريق داخل صفاقي ديابتي شدند. 72 ساعت پس از تزريق و 12 ساعت ناشتايي، قند خون رت ها را از طريق وريد دمي سنجيديم ، در صورتي که ميزان گلوکز خون در حالت استراحت بيش از 300 mg/dl بود به عنوان ديابتي در نظر گرفته مي شدند ( Et al ,2010 & M?rcia).
آماده سازي عصاره آبي بذر شنبليله: به ميزان 1 کيلوگرم از دانه پودر شده شنبليله در 10000 ميلي ليتر آب تقطير شده براي 30 دقيقه جوشانده شد. سپس اين عصاره جوشانده شده در دماي اتاق براي 30 دقيقه سرد شد و سپس اين عصاره سرد شده از طريق يک غربال، دوبار از صافي رد شد. در نهايت اين عصاره فيلتر شده از طريق تبخير در دماي 358 درجه سانتي گراد به يک خمير غليظ تبديل شد (Et al,2007,422-426 & Wan-Li).
برنامه تمرين استقامتي: تمرين استقامتي به صورت شنا کردن به مدت 6 هفته، هفته اي 5 روز و روزي 1 ساعت در يک تانک فلزي با ابعاد (150cm×90cm×70cm) با درجه حرارت آب به ميزان°C 30 (Singh & Et al,2010,45-54) انجام شد. در هفته اول که تحت عنوان هفته سازگاري بود، تمرين شنا اينگونه انجام شد که در روز اول، مدت زمان شنا 10 دقيقه بود و در روزهاي بعد هر جلسه 10 دقيقه به مدت زمان شنا افزوده شد به طوريکه بعد از يک هفته مدت زمان شناي موش به 60 دقيقه در روز رسيد و تا پايان هفته ششم اين مدت زمان 60 دقيقه اي حفظ شد (Et al, 2011,29-36 & Sun).
تجويز داروي گلي بنکلاميد: در هر وعده به ميزان 0.5 ميلي گرم بر کيلوگرم (0.5 mg/kg, orally) به صورت خوراکي (Sun & Et al,2011,92-100 ) به مدت 6 هفته به رت ها داده مي شود.
محلول سالين نيز در هر وعده به ميزان 5 ميلي ليتر به ازاي هر کيلوگرم وزن بدن به صورت خوراکي و به مدت 6 هفته به رت هاي گروه کنترل داده مي شود.
عصاره شنبليله و داروي گلي بنکلاميد و محلول سالين به مدت 6 هفته به صورت خوراکي و با استفاده از روش گاواژ (gastric gavage ) وارد معده گروه ها شد. پس از 6 هفته پروتکل تمرين و12 ساعت ناشتايي رت ها با اتر بيهوش شدند و نمونه گيري خوني به طور مستقيم از قلب حيوان گرفته شد و نمونه هاي خوني با دور 3000 در دقيقه به مدت 10 دقيقه سانتريفيوژ شدند و پس از جداسازي پلاسما ، اين پلاسماها جهت سنجش ويسفاتين و واسپين مورد آزمايش قرار گرفت .
غذا و آب مصرفي:
رت ها در طول شبانه روز به آب و غذا ( پلت مخصوص موش ) دسترسي داشتند.
نحوه اندازه گيري متغير هاي وابسته:
در اين پژوهش کيت هاي آزمايشگاهي ويسفاتين و واسپين ازGlory Science Co, Ltd .USA خريداري شد. درجه حساسيت واسپينml / pg 10.84 بود. ويسفاتين و واسپين از طريق روش الايزا با طول موج nm 450 سنجيده شدند.
در طول انجام پژوهش در ابتداي پروتکل و پايان هر هفته وزن موش ها و ميزان آب مصرفي آنها مورد بررسي قرار گرفت و تغييرات آنها ثبت شد.
3-8 روش هاي تجزيه و تحليل اطلاعات :
براي تجزيه و تحليل داده ها از آزمون آناليز واريانس يک راهه و آزمون تعقيبي توکي استفاده شد. سطح معنا داري براي تمام محاسبات 05/0P در نظر گرفته شد. كليه عمليات آماري با استفاده از نرم افزار SPSS VERSION 17 انجام گرفت ونمودارها نيز توسط نرم افزار Microsoft Office Excel 2007 ترسيم گشت.
4-1 مقدمه
در اين فصل داده هاي مربوط به تاثير تمرين استقامتي و عصاره آبي دانه شنبليله بر سطوح ويسفاتين و واسپين در رت هاي نر ديابتي شده با استرپتوزوتوسين مورد بررسي قرار مي گيرد.
4 -2 تفسير داده ها
4-2-1 فرضيه اول
1). يک دوره تمرين استقامتي بر سطوح ويسفاتين پلاسماي رت هاي ديابتي شده با استرپتوزوتوسين تاثير معني دار ندارد.
جدول 4-1 : تغييرات مربوط به سطوح ويسفاتين در گروه تمرين استقامتي در مقايسه با گروه هاي ديگر
گروه ها ميانگين انحراف استاندارد ارزش p
گروه تمرين استقامتي 5157.57587 855.62.17
1.000
گروه تمرين استقامتي و
شنبليله با دوز g/kg 1.74 5339.3939 949.9449
گروه تمرين استقامتي 5157.5758 855.6217
0.730
گروه تمرين استقامتي و
شنبليله با دوز 0.87 g/kg 6162.9630 1528.29284
گروه تمرين استقامتي 5157.5758 855.6217 0.525
گروه تمرين استقامتي و
گلي بن کلاميد 6323.3333 1363.27945
گروه تمرين استقامتي 5157.5758 855.6217
0.857
گروه کنترل ديابتي 6045.8333 862.61645
گروه تمرين استقامتي 5157.5758 855.6217
0.020
گروه شنبليله با دوز0.87 g/kg 7172.7273 2529.33097
گروه تمرين استقامتي 5157.5758 855.6217
0.243
گروه شنبليله با دوز g/kg 1.74 6655.5556 715.30879
گروه تمرين استقامتي 5157.5758 855.6217
0.007
گروه گلي بن کلاميد 7420.0000 965.98955
نتايج جدول 4-1 نشان مي دهد که بين گروه تمرين استقامتي با گروه شنبليله با دوز پايين و همچنين بين گروه تمرين استقامتي با گروه گلي بنکلاميد بدليل اينکه سطح معناداري بدست آمده 0.05 است اختلاف معني داري وجود دارد درنتيجه اين فرضيه که يک دوره تمرين استقامتي بر سطوح ويسفاتين پلاسماي رت هاي ديابتي شده با استرپتوزوتوسين تاثير معني دار ندارد، رد مي شود در نتيجه يک دوره تمرين استقامتي بر سطوح ويسفاتين پلاسماي رت هاي ديابتي شده با استرپتوزوتوسين تاثير معني دار دارد(p=0.002).
4-2-2 فرضيه دوم
2). يک دوره تمرين استقامتي بر سطوح واسپين رت هاي ديابتي شده با استرپتوزوتوسين تاثير معني دار ندارد.
جدول 4-2 : تغييرات مربوط به سطوح واسپين در گروه تمرين استقامتي در مقايسه با گروه هاي ديگر
گروه ها ميانگين انحراف استاندارد ارزش p
گروه تمرين استقامتي 8321.8182 1743.36352
0.980
گروه تمرين استقامتي و
شنبليله با دوز g/kg 1.74 7754.5455 673.91934
گروه تمرين استقامتي 8321.8182 1743.36352
0.971
گروه تمرين استقامتي و
شنبليله با دوز 0.87 g/kg 7686.6667 964.72794
گروه تمرين استقامتي 8321.8182 1743.36352 0.639
گروه تمرين استقامتي و
گلي بن کلاميد 7238.0000 1018.07880
گروه تمرين استقامتي 8321.8182 1743.36352
0.993
گروه کنترل ديابتي 7810.0000 1670.34641
گروه تمرين استقامتي 8321.8182 1743.36352
0.764
گروه شنبليله با دوز0.87 g/kg 7383.6364 2372.92761
گروه تمرين استقامتي 8321.8182 1743.36352
0.858
گروه شنبليله با دوز g/kg 1.74 7446.6667 935.94872
گروه تمرين استقامتي 8321.8182 1743.36352
0.857
گروه گلي بن کلاميد 7470.0000 686.45628
نتايج جدول 4-2 نشان مي دهد که بين گروه تمرين استقامتي با هيچ يک از گروه هاي هشت گانه اختلاف معنادار وجود ندارد زيرا سطح معناداري بدست آمده P است درنتيجه اين فرضيه که يک دوره تمرين استقامتي بر سطوح واسپين پلاسماي رت هاي ديابتي شده با استرپتوزوتوسين تاثير معني دار ندارد، تاييد مي شود در نتيجه يک دوره تمرين استقامتي بر سطوح واسپين پلاسماي رت هاي ديابتي شده با استرپتوزوتوسين تاثير معني دار ندارد.
4-2-3 فرضيه سوم
3). يک دوره مکمل سازي عصاره آبي دانه شنبليله با دوز 0.87 g/kg بر سطوح ويسفاتين پلاسماي رت هاي ديابتي شده با استرپتوزوتوسين تاثير معني دار ندارد.
جدول 4-3 : تغييرات سطوح ويسفاتين در گروه شنبليله با دوز 0.87 g/kg در مقايسه با گروه هاي ديگر
گروه ها ميانگين انحراف استاندارد ارزش p
گروه شنبليله با دوز g/kg 0.87 7172.7273 2529.33097
گروه تمرين استقامتي و

دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید